[Mandat wielkiego mistrza krzyżackiego Ludwika von Erlichshausen dotyczący mianowania w ramach realizacji postanowień świeżo zawartego II pokoju toruńskiego specjalnych prokuratorów (w tym Polaka, kanonika gnieźnieńskiego Bartłomieja Kiełbasy) z zadaniem uzyskania w Kurii Rzymskiej zniesienia i unieważnienia wszelkich kar kościelnych nałożonych do tego czasu przez papieża lub jego wysłanników z inicjatywy i na żądanie Krzyżaków przy różnych okazjach na poddanych zakonu zamieszkujących należące do niego prowincje, tj. Pomorze Gdańskie, Prusy oraz ziemię chełmińską i ziemię michałowską] - Stanisław Franke z Ratkiewic kleryk diecezji włocławskiej, notariusz publiczny kreacji cesarskiej (?-post 1466); Ludwig von Erlichshausen (1410–1467); Ludwig von Erlichshausen (1410–1467); Ewich de Altendem Johann zob. Altendem Johann Ewich de kleryk diecezji kolońskiej, notariusz publiczny publiczny kreacji cesarskiej i apostolskiej (?-post 1466) (Toruń)
W związku z realizacją postanowień zawartego kilka dni wcześniej II pokoju toruńskiego wielki mistrz krzyżacki Ludwik von Erlichshausen za zgodą komturów, konwentu i całego zakonu ustanawia i mianuje specjalnych, pełnomocnych i równouprawnionych prokuratorów (veros, legitimos et irrevocabiles procuratores actores factores generales et speciales), którzy mają uzyskać w Kurii Rzymskiej całkowite zniesienie i unieważnienie wszelkich kar kościelnych (orzeczenia, wyroki, suspensje, inhabilitacje, prywacje, depozycje, interdykty na osoby lub miejsca i wszelkie ekskomuniki), nałożonych do tej pory przez papieża lub jego wysłanników z inicjatywy i na żądanie Krzyżaków przy różnych okazjach na poddanych zakonu wszelkiego stanu, godności i profesji (rycerze, szlachta, wasalowie, mieszczanie, właściciele ziemscy i poddani duchowni i świeccy) zamieszkujących należące do niego prowincje, tj. Pomorze Gdańskie, Prusy, ziemię chełmińską i ziemię michałowską, z jednoczesnym przyznaniem wszystkim poszkodowanym pełnej rehabilitacji. W gronie nominatów obok czterech cudzoziemców: Jodoka biskupa Ozylii i prokuratora generalnego zakonu krzyżackiego, Antonio de Forlivio, doktora dekretów, kleryka Kamery Apostolskiej i kanonika i altarzysty bazyliki św. Piotra w Rzymie oraz znanych jurystów i adwokatów konsystorskich (Pałacu Apostolskiego) w Watykanie – Andrea de Santacroce i Antonio de Cafarellis znalazł się także Polak – kanonik gnieźnieński Bartłomiej Gosławski zw. Kiełbasa. Mandat w formie instrumentu notarialnego spisanego przez notariusza publicznego kreacji cesarskiej Stanisława Franke z Ratkiewic (Francke de Rackewitcz), kleryka diecezji włocławskiej, który brał udział w czynności prawnej i potwierdził to własnoręczną formułą notarialną. Dok. uwierzytelnił jeszcze drugi notariusz (kreacji cesarskiej i apostolskiej), Jan Ewich de Altendam (Johannes Ewich de Attendam), kleryk diecezji kolońskiej, który nie uczestniczył osobiście w wydaniu aktu (przebywał wtedy gdzie indziej), ale również wpisał formułę notarialną potwierdzoną własnym znakiem.
In dorso współcz. nota streszczająca drobnym pismem: Come(n)datorum ordinu(m)q(ue) omniu(m) ord(in)is Teutonici ple(ni)p(otenci)a [wyraz popr. inną ręką ciemnym inkaustem na consen(sus)] ad co(n)cordia(m) cu(m) Kazimiro Rege confirmand(am) et censuras tollen(das) ; pod nią wpisana kursywą dużymi cyframi (odwrotnie) data „1466” przebijająca na drugą stronę perg. ; niżej po lewej sygn. arch. „C” .
Oryg. ; perg. ; stan zachowania przeciętny (po konserwacji) ; u dołu mniej więcej pośrodku (w miejscu przywieszenia pieczęci) wydarty duży owalny fragm. perg. (uzup.) z niewielką szkodą dla ostatniego wiersza dok. ; perg. na całej powierzchni pofalowany, pomarszczony i przybrudzony, z nierówno przyciętymi krawędziami, przy prawym boku od góry niewielki owalny ubytek, mniejszy ubytek także na górnej krawędzi z prawej strony (uzup.), lewy górny narożnik ze śladem pojedynczego, a lewy dolny podwójnego zagięcia ; miejscami nieliczne plamki i przebarwienia różnej barwy i kształtu ; małe dziurki w miejscach niektórych złożeń ; po stronie tekstowej przebarwienia perg. (wyraźne linie w miejscach złożeń), przybrudzenia i miejscami plamki ; ślady siedmiu złożeń (z zakładką).
U dołu pośrodku mała okrągła XIX-wieczna pieczątka Biblioteki Kórnickiej ; wyżej wpisana ołówkiem (odwrotnie) niezbyt czytelna współcz. sygn. dok. „34” .
Por. tekst traktatu II pokoju toruńskiego z 19 X 1466 r., który uwierzytelniali ci sami notariusze, także wśród podmiotów i uczestników czynności prawnej powtarzają się te same nazwiska (król Polski, wielki mistrz krzyżacki, legat papieski Rudolf von Ruedesheim) (Związek Pruski i poddanie się Prus Polsce. Zbiór tekstów źródłowych, oprac. pod red. K. Górskiego, Poznań 1949, s. 84–114, a zwłaszcza s. 113–114)
Dokument w formie instrumentu notarialnego sporządzonego przez dwóch notariuszy publicznych, stąd dwie formuły notarialne zaczynające się ozdobnymi inicjałami (pierwsza okazałym inicjałem na całą wysokość tekstu formuły, druga znacznie mniejszym i skromniejszym), wpisane drobniejszym pismem pod tekstem gł. jedna pod drugą, z towarzyszącymi im dwoma znakami notarialnymi (signum notariale) umieszczonymi po lewej (herald. prawej) stronie karty obok każdej z formuł: [1.] na trójstopniowej przysadzistej podstawie mocno zwężającej się ku górze, ze stopniami zakończonymi wklęsłołukowo i podzielonymi na pola podwójnymi pionowymi liniami: dwa dolne stopnie dwiema liniami na trzy pola, a najwyższe jedną linią na dwa) ośmiopromienna gwiazda o smukłych wąskich ramionach z wyraźnie zaznaczonymi osiami promieni zakończonych długimi, łamanymi pośrodku „wąsami” (wychodzą także spomiędzy promieni), zwieńczona małym masywnym krzyżem greckim o silnie rozszerzonych na końcach i wklęsłych ramionach i belce pionowej w kształcie kulki, na stopniach podstawy napisy i skromne ozdobniki: stopień najwyższy – oba pola puste, stopień środkowy – ozdobnik w formie litery „n” z pętelką abrewiacyjną, stopień najniższy – pole lewe: Jo (początek imienia notariusza „Joannes”, laska 1. litery wychodzi mocno poza obręb znaku), pole centralne: Ewich (nazwisko notariusza, 2. laska ostatniej litery wychodzi mocno poza obręb znaku) między dwoma ozdobnikami jak wyżej, pole prawe: notarius; [2., nieco większy, wrysowany w połowie na marg. dok.] na dwustopniowej szerokiej podstawie ze stopniami zakończonymi prosto prwdp. rodzaj monstrancji bądź pacyfikału w formie okrągłej glorii wspartej na zwężającym się ku dołowi trzonie z nodusem pośrodku (zewn. części nodusa i trzonu cieniowane), w centrum glorii majuskulna litera S na krzyżu greckim, jako przedłużenia tegoż krzyża poza obwodem glorii takież litery: z lewej niezbyt rozpoznawalne (położone) F, w zwieńczeniu D, po prawej R (sygla nazwiska właściciela znaku), na stopniach podstawy napis minuskułą (od góry): Stanislaus Francke | De Rackewitz z kulfonem jako ozdobnikiem na końcu.
Łac.
Keywords: Średniowiecze -- źródła -- 15 w; Stosunki polsko-krzyżackie, 15 w; Michałowska, Ziemia -- historia -- 15 w; Stanisław Franke z Ratkiewic -- kleryk diecezji włocławskiej, notariusz publiczny kreacji cesarskiej -- (?-post 1466); Prusy Królewskie -- historia -- 15 w; Johannes Winckler -- doktor dekretów i kanonista w Bolonii -- (?-post 1466); Kazimierz Jagiellończyk -- (król Polski ; -- 1427-1492); Nicolaus Hermann -- beneficjat kościoła wrocławskiego -- (?-post 1466); Pomorze Gdańskie -- historia -- 15 w; Zakony -- 15 w; Instrument notarialny, 15 w; Johannes Hoffman -- licencjusz dekretów w Italii -- (?-post 1466); Jodok -- (biskup Ozylii ; -- ?-post 1466); Johannes Ewich de Altendam -- kleryk diecezji kolońskiej, notariusz publiczny publiczny kreacji cesarskiej i apostolskiej -- (?-post 1466); Notariat publiczny, Polska, 15 w; Kiełbasa, Bartłomiej -- (?-post 1466); Antonio de Caffarellis -- adwokat miasta Tivoli -- (XIV/XV w.-1480); Andrea di Santacroce -- adwokat konsystorski w Watykanie -- (?-1472); Krzyżackie, Państwo -- historia -- 15 w; Historia średniowieczna -- źródła -- 15 w; Notariusze publiczni, Polska, 15 w; Antonio de Forlivio -- doktor dekretów, kleryk Kamery Apostolskiej w Rzymie -- (?-post 1483); Dyplomatyka -- Krzyżacy -- 15 w; Paweł -- II -- (papież ; -- 1417-1471); Mathias Schelbneman (Schelbman?) -- licencjusz dekretów w Italii -- (?-post 1466); Ustanowienie -- Instrument notarialny; Notariusze publiczni, Prusy Królewskie, 15 w; Krzyżacy -- historia -- 15 w; Notariat publiczny, Prusy Królewskie, 15 w; Dyplomatyka -- Krzyżackie, państwo -- 15 w; Lucas Reicheisen -- rajca wrocławski -- (?-post 1466); Ludwig von Erlichshausen -- (1410–1467); Dyplomatyka -- 15 w; Rudolf von Rüdesheim -- (biskup lawantyński ; -- 1402–1482); Chełmińska, Ziemia -- historia -- 15 w; Krzyżacy -- źródła -- 15 w