[Oddanie w wieczystą dzierżawę wsi Rościmin burmistrzowi Izajaszowi i rajcom miasta Jastrowa]. - Działyński, Zygmunt wojewoda brzeskokujawski i kaliski (1618-1685); Burmistrz, Izajasz sołtys Rościmina fl. 1676; Działyński, Jan (?-1693) (Runowo, 1676)
Zygmunt Działyński, wojewoda brzeski, kujawski, inowrocławski etc. oraz starosta na Pakości, Wrześni, Kórniku, Bninie, Runowie etc., dobra swoje dziedziczne Rościmin w powiecie nakielskim oddaje w dzierżawę mieszczaninowi jastrowskiemu, Izajaszowi Burmistrzowi jako sołtysowi wraz z jego rajcami i ich potomnym. Majątek ten obejmował wszystkie nieruchomości, tj. budynki, role, folwarki i puste włoki, tj. Ostrów, rolę za Gajem Rościmińskim, Kowal Wielki oraz grunt leżący odłogiem pod Witosławiem, a także łąki, bagna, ogrody itd. Zezwala im również na pozyskiwanie z lasu i zarośli drewna na budulec i opał oraz na wolne użytkowanie pastwisk. Ponadto zobowiązuje piętnastu osiadłych gburów do opłacania określonej wysokości czynszu (brak informacji o kwocie z powodu uszkodzenia dokumentu) oraz sołtysa z osobna do corocznego czynszu na św. Marcina w wysokości 70 złotych. Ponadto każdy gbur od włoki roli i bydła był zobowiązany do zaorania trzech morg, czterokrotnego dostarczania mierzwy do Bydgoszczy oraz 5 ćwiertni kaliskich zboża. Cała wieś miała corocznie dostarczać określoną ilość owsa. Karczmarz posługujący w pańskiej karczmy był zobowiązany brać tylko pańskie piwo i gorzałkę, co miało podlegać kontroli sołtysa. W przypadku zaniedbania tego zobowiązania, groziła kara w wysokości 10 grzywien. Na uroczyste święta, m. in. Wielkanoc czy Boże Narodzenie, każdy gbur miał dostarczać po jednej furze drewna na opał. Zobowiązani byli również do oddawania mesznego na rzecz kościoła parafialnego, a sołtys wraz z radą miał sprawować jak najlepszy zarząd na wsi, strzec porządku i należytego wykonywania robocizny, a wieś pilnować, aby dobrze osiadła była i nie ustępować, gdyby kogoś miano rugować. Mieszkańcom zezwolono również na połów ryb i wypas owiec, a sołtysowi przyzwolono na wyrabianie w browarze pańskim corocznie 6 beczek piwa z jego zboża, którego jednak nie powinien nikomu sprzedawać pod karą 100 złotych. Ponadto pozwolono mu na trzech łożnych chłopów z zastrzeżeniem, że ich współbiesiadnictwo karczmie pańskiej będzie podlegać karze 10 grzywien przypadającej na tegoż sołtysa. Pod dokumentem z prawej strony własnoręczny dopisek Jana Działyńskiego z informacją o udzieleniu pozwolenia sołtysowi rościmińskiemu na wyrabianie piwa dla swego stołu, z zastrzeżeniem, że jeśli coś z tego pójdzie na stronę, wówczas będzie miał do zapłaty 100 złotych z tytułu poniesionej straty.
Zakładka o szer. 4,5 cm.
Pol.
In dorso późniejsza, znacznie wyblakła, zapiska z informacja o sądzie grodzkim nakielskim i datą 6.04.1737.
Tekst miejscami mocno starty, ubytki i dziury w załamaniach.
Keywords: Bydgoszcz (woj. kujawsko-pomorskie); Pakość (woj. kujawsko-pomorskie, pow. inowrocławski, gm. Pakość); Września (woj. wielkopolskie); Kórnik (woj. wielkopolskie, pow. poznański, gm. Kórnik); Bnin (Kórnik ; część miasta); Runowo (woj. wielkopolskie, pow. poznański, gm. Kórnik); Witosław (woj. kujawsko-pomorskie, pow. nakielski, gm. Mrocza); Rościmin (woj. kujawsko-pomorskie, pow. nakielski, gm. Mrocza); Ostrowo (woj. kujawsko-pomorskie, pow. nakielski, gm. Mrocza); Dzierżawa; Czynsz; Meszne (opłata); Sołtys; Karczmy; Chłopstwo -- 17 w; Gburzy (zamożne chłopstwo); Jastrowie (woj. wielkopolskie, pow. złotowski, gm. Jastrowie)