[Rozstrzygnięcie sporu między konwisarzami Krakowa a Kazimierza i Stradomia - Zygmunt I Stary (król polski ; 1467-1548); Tomicki, Piotr (1464-1535) (Kraków, 1532)
Zygmunt z Bożej łaski król polski i wielki książę litewski etc. oznajmia, że burmistrz i rajcy Kazimierza poskarżyli się królowi na konwisarzy krakowskich, którzy roszczą sobie prawo zwierzchności nad konwisarzami z Kazimierza i Stradomia, nie przyjmują ich krewnych do wykonywania z nimi zawodu i nie uważają uczniów kształconych przez konwisarzy z Kazimierza i Stradomia za wykształconych w tym fachu. Rzeczony burmistrz i rajcy przedstawili dokumenty wystawione przez króla dla miasta Kazimierza, na mocy których tamtejsi rzemieślnicy zostali przez króla zwolnieni z obowiązku przestrzegania wyższości rzemiosła miasta Krakowa, błagając jednocześnie, aby te zasady dalej obowiązywały ich rzemieślników. Z drugiej strony krakowscy konwisarze okazali królowi inne dokumenty przez niego wystawione, w których król swoją władzą nadał im zwierzchność nad konwisarzami z Kazimierza, a także twierdzili oni, że konwisarze z Kazimierza wykonują swoje naczynia z cyny o znacznie niższej jakości i gatunku, niż konwisarze krakowscy. Następnie mają w zwyczaju wymieniać i sprzedawać te naczynia na jarmarkach miast i miasteczek, co czynią na wielką niekorzyść konwisarzy krakowskich, których praca staje się przez to nieopłacalna i wzgardzona przez ludzi. Po wysłuchaniu propozycji i odpowiedzi obu stron oraz po zapoznaniu się z dokumentami wystawionymi dla krakowskich konwisarzy oraz wcześniejszymi wystawionymi obywatelom Kazimierza, król zachował w całej ich należytej mocy przywileje dla konwisarzy krakowskich. Oznacza to, że wspomniani wyżej konwisarze mieszkający w Kazimierzu i Stradomiu wraz ze swymi współpracownikami i uczniami nie powinni zwalniać się od wyższości konwisarzy miasta Krakowa, zarówno w uprawianiu ich sztuki, w zarządzaniu swymi współpracownikami lub rodziną, w edukacji swych uczniów, jak i w awansie do mistrzostwa, w demonstrowaniu swego rzemiosła i we wszystkich innych działaniach i zwyczajach związanych ze sztuką odlewnictwa. Natomiast konwisarze krakowscy lub ich starsi cechowi, powinni nadzorować, aby naczynia były wytwarzane i obrabiane z cyny tej samej jakości i gatunku, co cyna krakowska, którą się zwykle obrabia. Wspomniani konwisarze Kazimierza podlegają starszym cechowym z Krakowa i mają być im posłuszni we wszystkim, co dotyczy ich fachu, a burmistrz i rajcy Kazimierza mają wspomóc swoją pracą i autorytetem konwisarzy krakowskich, jeśli tamci uznają to za konieczne. Na dowód prawdziwości niniejszego dokumentu król przywiesza swoją pieczęć. Działo się w Krakowie w dzień Św. Elżbiety (19 XI) w roku Pańskim 1532, w dwudziestym szóstym roku panowania króla. Własnoręczny podpis Piotr Tomicki biskup krakowski i podkanclerzy koronny.
Łac.
Zakładka zachowała się tylko w części środkowej.
In dorso późniejsza nota dotycząca zawartości.
Własnoręczny podpis jaśniejszym atramentem: Piotr Tomicki biskup i podkanclerzy koronny.
Keywords: Przywilej; Cech konwisarzy (Kraków) -- 16 w; Cech konwisarzy (Kazimierz) -- 16 w; Cech konwisarzy (Stradom) -- 16 w; Cechy (rzemiosło) -- 16 w. -- Polska; Konwisarze -- 16 w. -- Polska; Rzemiosło -- 16 w. -- Polska; Kraków (woj. małopolskie) -- 16 w