Płacz grobowy na sławney pamięci Jego Mosci pana pana Stanisława Żołkiewskiego, kanclerza y hetmana koronnego, starostę barskiego, jaworowskiego etc etc, obrońce wielkiego y dobrodzieia Collegium Lwowskiego, na znak wdzieczności, od tegosz wydany Roku Panskiego 1621 (Lwów, 1621)
Hetman do żołnierza, k. 25v.
Nalewayko od Żołkiewskiego porażony, k. 24-24v.
Nauki wieczną pamięć obiecuią Żołkiewskiemu, k. 19-20.
Oyczyzna do hetmana, k. 26-26v.
Do Jasnie Wielmożney Naszey Miłościwej Paniey Jey Mości P. Reginy z Fulsztyna Żołkiewskiej kanclerzyny y hetmanowej koronney etc etc, k. 2.
Ociec do syna, k. 25.
Głos ostatni do małżonki, k. 24v.
Affekt Oyczyzney ku zmarłemu, k. 26v-27.
Po sławnych zwycięstwach odpoczywa, k. 3-16.
Koniec tenże zwycięstw, ktory y żywota, k. 16v-17v.
Na sławną głowę hetmańską, k. 23-24.
Żołnierz do hetmana, k. 25v.
Obrona Oyczyzney pogrzebiona, k. 18-19.
Nadzieia więtsza po śmierci, k. 20-21v.
Nagrobek, k. 27-29.
Żywot nieśmiertelny dla męstwa, k. 21v-22v.
Syn do oyca, k. 25.
Moskwa zwyciężona, k. 24v.
Do Oyczyzny, k. 26.
Do Zoila, k. 29v-30.
Smierć na woynie chwalebna, k. 22v-23.
Ze zbiorów Tytusa Działyńskiego?
Zawiera 21 wierszy o charakterze panegirycznym zadedykowanych Reginie z Herburtów Żółkiewskiej, wdowie po hetmanie
Utwór jest prawdopodobnie autorstwa uczniów Collegium Jezuickiego we Lwowie.
E.
KRSBK
Pol.
Keywords: Poezja okolicznościowa polska -- 17 w; Poezja polska -- 17 w