Strona wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Są to dane tekstowe, zapisywane przez przeglądarkę na urządzeniu użytkownika. Wykorzystywane są one do prawidłowego funkcjonowania serwisu, gromadzenia informacji statystycznych o odwiedzających oraz obsługi udogodnień dla zalogowanych użytkowników. Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Ustawienia obsługi plików cookies można zmienić w swojej przeglądarce. Brak zmian tych ustawień oznacza akceptację dla stosowanych na stronie cookies.

Pokaż/Ukryj panel boczny
×
  • Opis
  • Notatki
  • Sygnatura: D 62
  • Tytuł: [Oświadczenie króla, że cech tkaczy lwowskich w niczym nie zasłużył na poniżenie i członkowie jego mają cieszyć się takimi samymi prawami, jakie przysługują innym obywatelom Lwowa. :
  • Wystawca dokumentu: Zygmunt II August (król polski ; 1520-1572)
  • Miejsce i rok: 1553.03.27.
  • Opis fizyczny: 1 k. : 55x27 cm
  • Język: Łac.
  • Treść: Zygmunt August, z bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, Rusi, Prus, Mazowsza, Żmudzi itd., pan i dziedzic, czyni jawne niniejszym dokumentem i przekazuje wiecznej pamięci, iż skoro tak wielka jest władza królów, że wolno im nawet z ludzi nieszlachetnego pochodzenia czynić i kreować szlachtę, z nieprawego łoża czynić prawymi, a z niezdatnych czynić zdatnymi, to tym bardziej godzi się, aby tych, którzy nigdy nie zostali splamieni ani naznaczeni żadną zbrodnią, wyzwolić od żądeł i ukąszeń ludzi potwarczych i złorzeczących. Gdy zatem roztropni Szymon Jaffek i Tomasz Cander, mistrzowie i tkacze tkanin, potocznie nazywani obruśnikami lub płóciennikami, w imieniu swoim oraz innych nieobecnych współbraci, obywateli lwowskich, zanieśli do króla ciężką skargę, iż niektórzy jego poddani obywatele Lwowa, owych tkaczy oraz każdego z ich zgromadzenia podczas posiedzeń i innych czynności często zwykli dotykać licznymi obelgami i twierdzić, że są oni nierówni im sławą i honorem oraz niegodni sprawowania urzędów i funkcji miejskich, i tkacze ci upraszali u króla w tej mierze, z powołaniem się na jego autorytet, o wydanie listu opiekuńczego. Zatem król, który w swej niezłomnej łaskawości przywykł raczej dbać o dobrą sławę swoich poddanych, pomnażać ich chwałę i bronić ich przed wszelką krzywdą, aniżeli dopuszczać, by ich dobra sława i honor – zwłaszcza bez żadnej słusznej przyczyny – były uciskane, poruszony sprawiedliwymi prośbami, wyżej wspomniane rzemiosło, ich samych oraz wszystkich innych mistrzów i towarzyszy owego rzemiosła tkackiego, zwanych obruśnikami lub płóciennikami, działających tak w mieście Lwowie, jak i poza nim oraz w całym Królestwie, księstwach i władztwie podległym królowi, a także potomstwo tychże poddanych tkaczy, pochodzące z prawego łoża, od wszelkiej skazy infamii (niesławy) z pełni królewskiej władzy i z autorytetu królewskiego, który jest w tej mierze najwyższy, uwalnia i oczyszcza orzekając, że oni sami oraz każdy z nich z osobna są za życia ludźmi dobrej sławy – chyba że ktoś z nich zostałby prawomocnie skazany za jakąś zbrodnię lub niegodziwy czyn. Ich samych zaś oraz ich prawowitych następców niniejszym dokumentem król z własnej inicjatywy na podstawie pewnej wiedzy i ze szczególnej łaski królewskiej, tudzież za radą doradców królewskich na tym obecnym sejmie walnym wraz z królem zgromadzonych, uznaje i deklaruje jako zdatnych i godnych do wszystkich i poszczególnych urzędów oraz godności miejskich, jakkolwiek byłyby one wielkie i znamienite – burmistrza, rajcy, wójta, ławnika, żadnych zgoła nie wyłączając – a także do rzemiosł i kunsztów mechanicznych, jakiekolwiek są w Królestwie i gdziekolwiek indziej wykonywane oraz wpisuje ich i zalicza w grono wolności oraz prerogatywy, którymi inni obywatele w owym mieście Lwowie i wszędzie indziej się cieszą i cieszyć zwykli, i nakazuje uważać tkaczy za wpisanych i zaliczonych w te grono teraz i na wieki. Nikomu przeto z ludzi w ogóle niech nie wolno będzie tego królewskiego aktu oczyszczenia, nadania zdatności, wpisania, dekretu oraz woli królewskiej wyżej opisanej naruszać ani przeciwko niemu w jakikolwiek sposób zuchwalstwem występować. Jeśli zaś ktokolwiek odważyłby się na to targnąć, niech wie, że ściągnie na siebie karę najcięższego królewskiego gniewu oraz czterdziestu grzywien srebra, z tego król nieodwołalnie zasądza połowę dla skarbu królewskiego, resztę zaś na rzecz strony skrzywdzonej. Na tego wszystkiego wiarę i świadectwo król umocnił niniejsze pismo przez zawieszenie swej pieczęci. Dano na sejmie walnym w Krakowie, w poniedziałek bezpośrednio po Niedzieli Palmowej (27 III) roku 1553, zaś panowania króla dwudziestego czwartego. [Poniżej z prawej strony wymieniony z godności kanclerz, który odpowiada za sporządzenie dokumentu:] „Jan z Ocieszyna, Kanclerz Królestwa Polskiego, Podkomorzy, Burgrabia Krakowski, starosta sądecki, olsztyński itd.” [a z lewej jego własnoręczny podpis].
  • Hasła przedmiotowe:
    • Cander, Tomasz starszy cechowy tkaczy lwowskich (fl. 1553)
    • Jaffek, Szymon starszy cechowy tkaczy lwowskich (fl. 1553)
    • Cech tkaczy (Lwów)
    • Cechy (rzemiosło) 16 w. Polska
    • Tkacze rzemiosło 16 w. Polska
    • Rzemiosło 16 w. Polska
    • Lwów (Ukraina, obw. lwowski) 16 w.
    • Oświadczenie
  • Uwagi:
    • Konserwacja Toruń 2007
    • In dorso nota "Przywilej Zygmunta Augusta" i dawna sygn.(?)
    • Własnoręczny podpis ciemniejszym atramentem Joannes Oczeski.
  • Opis pieczęci: Pieczęć większa koronna króla Polski Zygmunta II Augusta, herbowa, jednostronna, okrągła, 87 mm, wosk czerwony, miska woskowa, sznurki plecione z nici różowych i zielonych.