[Fortuna albo Szczęscie Seweryna Bączalskiego. W ktorey kto co ma rozumu, Obaczy to, że nikomu Fortuna nie służy wiernie, Kto ią masz, żyi w niey pomiernie].

Katalog
Starodruki
Pobierz opis bibliograficzny
  • Sygnatura: 12572
  • Kopie: Mf 5853
  • Autor: Bączalski, Seweryn (?-1631)
  • Tytuł: [Fortuna albo Szczęscie Seweryna Bączalskiego. W ktorey kto co ma rozumu, Obaczy to, że nikomu Fortuna nie służy wiernie, Kto ią masz, żyi w niey pomiernie].
  • Adres wydawniczy: [S.l.] : [s.n.], [1609-1644/1646]
  • Miejsce wydania: s.l.
  • Wydawca/drukarz: s.n.
  • Opis fizyczny: 100 s., sygn.: [2], B-I4, K4, L-N4 ; 4°
  • Proweniencja: Ze zbiorów Tytusa Działyńskiego
  • Hasła przedmiotowe:
    • Literatura polska 17 w.
    • Literatura popularna 17 w.
    • Gry i zabawy literackie 17 w.
    • Przepowiednie 17 w.
  • Uwagi:
    • Def.: brak k. tyt., s. 69-70 (sygn. K1) oraz końca od s. 101. Liczne ubytki w dolnych cześciach kart.
    • Jest to utwór należący do gatunku sortilegium - popularnej wczesnonowożytnej gry polegającej na odczytywaniu wróżb wylosowanych poprzez rzuty kostką. Zachowało się kilka wersji tego utworu wymienianych jako jedno wydanie, różniących się jednak od siebie, w niektórych przypadkach dość znacznie. Egz. 12572 złożony jest inną czcionką, obecne są w nim dwa pytania niepojawiące się w egz. 1243, a obecne w wyd. 1609 ("Kształt Fortuny"). Można przypuszczać, że jest to nieznane wyd. powstałe pomiędzy 1609 a 1644/46 r.
  • Opracowania:
    • A. I. Szoka, Nowożytne sortilegia krakowskie, "Krzysztofory" nr 34 (2016), s. 31-46.
    • M. Nawrocki, Znikające tabu, [w:] Twarz - maska - wizerunek, Kraków 2018, s. 15-34.
    • J. Kiliańczyk-Zięba, Wstęp, [w:] Stanisław z Bochnie Gąsiorek, Fortuna abo szczęście, oprac. taż, Kraków 2015, s. 7-46.
  • 000 @ 01861nas 2200313 450
  • 001 a Kórnik
  • 026 b e.e/ YcAb (3) c 0000 (Q)
  • 040 a KÓR Z b pol
  • 041 a pol
  • 044 a pl
  • 100 a Bączalski, Seweryn d (?-1631)
  • 245 a [Fortuna albo Szczęscie Seweryna Bączalskiego. W ktorey kto co ma rozumu, Obaczy to, że nikomu Fortuna nie służy wiernie, Kto ią masz, żyi w niey pomiernie].
  • 260 a [S.l.] : b [s.n.], c [1609-1644/1646] k Polska m s.l. w s.n.
  • 300 a 100 s., sygn.: [2], B-I4, K4, L-N4 ; c 4°
  • 500 a Def.: brak k. tyt., s. 69-70 (sygn. K1) oraz końca od s. 101. Liczne ubytki w dolnych cześciach kart.
  • 500 a Jest to utwór należący do gatunku sortilegium - popularnej wczesnonowożytnej gry polegającej na odczytywaniu wróżb wylosowanych poprzez rzuty kostką. Zachowało się kilka wersji tego utworu wymienianych jako jedno wydanie, różniących się jednak od siebie, w niektórych przypadkach dość znacznie. Egz. 12572 złożony jest inną czcionką, obecne są w nim dwa pytania niepojawiące się w egz. 1243, a obecne w wyd. 1609 ("Kształt Fortuny"). Można przypuszczać, że jest to nieznane wyd. powstałe pomiędzy 1609 a 1644/46 r.
  • 530 d Mf 5853
  • 541 c st. zas.
  • 546 a Pol.
  • 561 a Ze zbiorów Tytusa Działyńskiego d Kielis. 248 w Działyński Tytus
  • 581 a A. I. Szoka, Nowożytne sortilegia krakowskie, "Krzysztofory" nr 34 (2016), s. 31-46.
  • 581 a M. Nawrocki, Znikające tabu, [w:] Twarz - maska - wizerunek, Kraków 2018, s. 15-34.
  • 581 a J. Kiliańczyk-Zięba, Wstęp, [w:] Stanisław z Bochnie Gąsiorek, Fortuna abo szczęście, oprac. taż, Kraków 2015, s. 7-46.
  • 650 a Literatura polska y 17 w.
  • 650 a Literatura popularna y 17 w.
  • 650 a Gry i zabawy literackie y 17 w.
  • 650 a Przepowiednie y 17 w.
  • 852 j 12572 q Def.
  • 999 d 23.08.18